آبرنگ 

کار جهان هر چه شود کار تو کو؟   بار تو  کو؟

گر دو جهان بتکده شد آن بت عیار تو  کو؟

گیر که قحطست جهان نیست دگر کاسه و نان

ای شه پیدا و نهان  کیله و انبار تو کو؟

گیر که خارست جهان کژ دم  و مار  است جهان

ای طرب و شادی جان  گلشن و گلزار تو  کو؟

گیر که خود مرد سخا   کشت بخیلی همه را

ای دل و ای دیده ی  ما   خلعت وادار  تو  کو؟

گیر دهانی نبود  گفت زبانی نبود

تا دم اسرار زند  جوشن اسرار تو  کو؟

هین!  همه بگذار که ما  مست وصالیم و لقا

بیگه شد زود بیا   خانه خمار تو کو

بر سر مستان ابد  خارجی ای راه زند

شحنگی چون نکنی   زخم تو   کو؟  دار  تو  کو؟

   حضرت مولانا