آفتابگردون

عشق به شکل پرواز پرندست..        
عشق خواب يه آهوی دوندست..
من زائری تشنه زير بارون..
عشق چشمه آبی اما کشنده‌ست..

تو که معنای عشقی به من معنا بده ای يار
دروغ اين صدارو به گور قصه‌ها بسپار
صدا کن اسممو از عمق شب از ...

برای زنده بودن دليل آخرينم باش
منم من بذر فرياد خاک خوب سرزمينم باش
طلوع صادق عصيان من بيداريم باش

عشق گذشتن از مرز وجوده
من. آغاز راه قصه بوده 

من راهی شدم نگو که زوده
اون کسی که سرسپرده مثل ما عاشق نبوده...

آبرنگ

یک رویای آشفته

دنیای آبی سبز

حد آب و خشکی معلوم نبود

محیطی خارج از دنیای مادی

پرنده های بزرگ و سیاه رنگ

با وجود رنگ سیاه و بی سایشون

صدای گیرا و جذابی داشتند       

مرغ های سر گردونی که 

نمیدونن اهل کجان ؟

یا کجایی بودن ؟

کاش رویا تموم نمیشد  و میفهمیدم این پرنده ها به کجا میرن